Enkele loopfilmpjes voor het filmhuisje

Een persoons filmhuisje

In opdracht van de oba (openbare bibliotheek) Amsterdam heb ik een eenpersoons filmhuisje ontwikkeld.

Het idee was om het gegeven van het lezen (een solitaire bezigheid) in een openbare ruimte te vertalen naar het solitair film kijken in een openbare ruimte.

De buitenkant van het object is gebouwd in een archetypische huisjes-vorm, maar wel alleen in constructie en transparant. Iedereen kan het huis in- en uitlopen. In het midden bevindt zich een groene, doorzichtige cocon, met een makkelijke stoel en een ingelijst televisiescherm om een huiselijke setting na te bootsen. Van de buitenkant kan iedereen zien wie zich daarin bevindt, wanneer binnenin de cocon lijkt het alsof je alleen en afgezonderd bent; je hebt je zogenaamd van de wereld afgesloten.

Op het scherm waren doorlopend door mij gemaakte of door mij gecureerde filmpjes te zien.

Het filmhuisje stond in oba Bos en Lommer en vervolgens in oba de Hallen (stadsdeel oud-west) van 2011 tot 2018.

Capriccio vensters

Dit is een plek-specifieke installatie, gemaakt van 14 zeildoeken van 2x2 meter. De afbeeldingen zijn foto’s van diverse ramen uit meetal Italiaanse huizen waarin je flarden van diverse levens ziet, zonder de aanwezigheid van personen. Alleen de middelste twee doeken tonen ieder een persoon, kijkend uit het raam naar beneden.

De doeken hangen als aan een waslijn, op 2,5 meter hoogte. De 2x7 doeken hangen tegenover elkaar en symboliseren op deze manier zowel een soort straatje vol levens alsook de wapperende was die vaak uit de ramen hangen.

Deze installatie is op meerdere buitenlocaties vertoond in de jaren 2003 en 2004